Categorie archief: Uncategorized

Nigella

Zit ik naar Nigella te gapen. En denk ik, naar goede gewoonte: goh, ik heb daar zo’n zin in. Niet persé om het op te eten (al ziet het er best smakelijk uit), maar gewoon om het thuis eens te proberen. Alleen: wat doe ik ermee? Ik krijg nu al de eindeloze voorraad niet weggewerkt. 

De buren helpen dapper mee, de collega uit de buurt ook af en toe. Maar eigenlijk zou ik liever een advertentie plaatsen of een papiertje aan mijn raam hangen: eten te verkrijgen, en wel hier! Er moeten toch nog gekken zijn zoals ik? Die graag prutsen in de keuken en die het heerlijk vinden om drie uur aan een stuk cannellonibuisjes te vullen? Die denken: als je een halve liter rijstpap maakt, dan kan je toch net zo goed drie liter maken? Of die wel eens willen experimenteren met huisgemaakte glutenvrije dingen? 

Desserten en zo, die krijg ik in Brussel wel verkocht. De meeste van mijn collega’s weten ondertussen maar al te goed wat het wil zeggen als ik met mijn grote plastic tassen binnenkom. Maar warme gerechten, dat ligt moeilijk. En toch, soms heb ik daar gewoon zin in: voor de fun zes soorten dressing maken bijvoorbeeld, of marinades, of varianten op gemarineerde quorn of zo. Alleen, wat doe je ermee? 

Ik heb geen verstand van webdinges. Maar dit spookt door mijn hoofd: een site waarop hobbykoks hun net geproduceerde spullen kunnen aanbieden aan wie ze nodig heeft. Want stel je het volgende voor: je komt thuis, en je kookt graag. En dus maak je een schotel voor 8 man, terwijl je eigenlijk weet dat je maar twee porties kan verwerken. En dus zet je de overige zes op de website. 

Stel je nu voor dat je een echte ramp bent in de keuken, of dat je wel graag kookt maar nu even niet. En dat je kan inloggen om te zien wie er in je buurt wat heeft bekokstoofd. En dat je dat simpelweg kan gaan ophalen. Aan kostprijs. En het is vaak pakken goedkoper om voor 6 tot 10 man te koken dan alleen voor jezelf.

 Een voorbeeld: hier ligt een recept voor dolmades. Ik lust niet eens dolmades, maar ik zou dolgraag proberen ze eens te maken. Mag ik dan zomaar het hele pak druivenbladeren erdoor jagen? Dan heb ik zo rond de 30 – 40 stuks. Mag ik ermee aan de plaatselijke bushalte gaan staan met de melding: gratis proevertje?

 Ik zou nooit een zaak willen hebben. Ik wil zelf kunnen beslissen wanneer en voor wie ik kook. Soms heb ik een stuip en dan sta ik op een weekend makkelijk minstens een uur of 10 in de keuken. Soms leef ik een week op borrelnootjes, potjes yoghurt en witte wijn (Yuk, I know). Dan zijn andere dingen heel even belangrijker. 

Ik vermoed dat de FAVV en de horecafederatie daar wel van alles tegenin zullen brengen. Maar toch…

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Scaper

Euh ja, en ook: ik ben weer serieus veel tijd aan het verschijten op RS. Deze dateert alweer van een kleine week geleden, ondertussen zit ik bijna aan 700.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized, Vrije tijd

Otoradio

Ik ben al een paar dagen af en toe aan het luisteren. Ben niet zo’n muziekmens, eigenlijk, maar voor Kowlier heb ik altijd al een boon gehad. De vorige – De Man van 31 – vond ik redelijk geniaal, zelfs. En die nieuwe cd blijft ook steeds meer aan mijn ribben plakken. Bijzonder vrolijk wordt een mens van iets als “Zwembad” en “Bad Boy”. En daarnaast het ongelooflijk vertederende “In een boek geplakt”. Azo wijs.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Men neme een eend…

Men neme een eend, onder de vorm van eendenhaasjes (veel eenden dus). Men bakt in de boter tot netjes gebruind. Men mikt de eendjes in een grote braadslede, samen met hele grote stukken wortel, halve uien, kaneelpijpjes, wat honing en wat venkel. Men overgiete de braadschaal met groentenboullion “van een blokske”. Men plaatse de met aluminiumfolie afgedekte schotel in een hete oven voor een uurtje van het betere pruttelwerk.

Na een uurtje stelt men vast dat:

  • de eend nog niet gaar is
  • er potverdekke nog drie gourgettes in de koelkast zitten
  • de keuken ondertussen heerlijk ruikt

Men verwijdert de schaal uit de oven en voegt er de grofgesneden groensels aan toe, en laat nog een uurtje verder pruttelen. Kan ook anderhalf uur geweest zijn. Ik weet het niet meer precies want ik was boven Runescape aan het spelen. Men wordt overweldigd van zodra men opnieuw de keuken inkomt, wegens: fuck… dat ruikt hier nog veel beter.

Men vraagt zich af of men niet beter even zou proeven. En bedenkt dan meteen dat dat tegen de regels is. En laat zich achteraf door vijftien mensen wijsmaken dat het inderdaad zalig was. Umppft.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

No more

Geen vlees meer, sinds zaterdag. Dat is goed, denk ik. Ik had nog een blog gevonden van iemand die ook meteen na Saffran Foer’s boek is gestopt, en die heeft meteen de koelkast leeggemaakt. Eerst het vlees, daarna alle zuivel. Dat was er een beetje over voor mij. Ik had net drie pakken verse chorizo gekocht. Gisteren heb ik daar dan maar een verpakking van klaargemaakt, samen met heel veel aardappeltjes en look, geroosterd in de oven. Ik heb alleen de aardappeltjes gegeten, de worst was voor het bezoek. Nieuw dillema: wat serveer je je gasten?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Verlof

Vandaag nog eens een dagje vakantie. Enfin, vakantie: een dagje helpen bij een vriendin in Antwerpen. Weinig mogelijkheden tot culinaire exploten dus. Vanavond doe ik een poging: op tijd in je nest en slapen en niet:

  • facebooken
  • lezen
  • toegeven aan een plotse aandrang tot opruimen
  • piekeren

We zullen zien hoe dat gaat 🙂

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Eiers

Ja, zo gaat dat natuurlijk goed vooruit: paaseieren, in melkchocolade (ja, ik weet het, chocolade voor watjes). Zomaar op mijn bureau. Nog een geluk dat mijn dag er hier bijna opzit en dat de rest tot maandag zal moeten wachten.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized