Categorie archief: Werkdinges

Werkdinges

Vergadertijd op het werk. het is er weer eens ferm over tegenwoordig. Gelukkig kon ik deze week twee volle dagen vrijhouden voor thuiswerk. Dat zou moeten helpen om mijn mailberg weer te boven te komen. Soms, eigenlijk, wil ik gewoon maar eens een paar maand op mijn lui gat gaan zitten.

Ik werk nu negen jaar op dezelfde plek. Ik heb nog nooit in mijn leven negen jaar na elkaar hetzelfde gedaan. Ik heb zelfs nog nooit negen jaar na elkaar hetzelfde lief gehad. Misschien is het gewoon wat metaalmoeheid? Eerlijk: ik heb een leuke job, met veel afwisseling en veel vrijheid om zelf mijn dagen in te delen. Maar af en toe … opnieuw beginnen, weer helemaal van nul starten, nieuwe mensen leren kennen, misschien ook eindelijk weg met de dagelijks pendeltrip… het zou me goed doen. En aan de andere kant: ik durf dat niet. Ik heb het hier niet slecht, en ik weet na al die jaren best wel wat ik waard ben. En dat weten de mensen rond mij ook. Misschien kijk ik het gewoon nog even aan…

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Werkdinges

Megaweekend – stresskip

Ik heb een superweekend achter de rug, echt. Ik heb vanalles gedaan: gepoetst tot de keuken glom, massa’s mensen van voedsel voorzien (inclusief een stressende buurvrouw en een vriendin met een communicantje en 15 eters). Ik heb bijzonder boeiende, maar niet voor publicatie vatbare avonden gehad. Ik ben gaan picknicken met de redactie van Gentblogt, in het allerleukste parkje van gent (http://www.gentblogt.be/2010/05/23/dag-van-het-park-prelude – zoek de Greet). Ik heb meubels verhuisd. Ik heb de kussens uit de zetel gehaald en ben in de zon languit aan het luieren gegaan met een boek binnen handbereik (Oliver Twist – een reread die me terugkatapulteert naar de zomer van 1983). Ik heb gelachen, gedronken, goeie dinges gezien op tv en dvd (The Office, o.a.). Ik ben opnieuw begonnen met Runescape. Mijn mama was hier, en de Moozies waren in de buurt. Iedereen die ik ook maar een beetje belangrijk vind heb ik gehoord of gezien (uitzonderingen bevestigen uiteraard de regel).

En nu zou ik dolgelukkig en ontspannen moeten zijn, maar het is al bijna één uur, en ik ben nog wakker en ik voel mijn hart weer in mijn keel kloppen. Brussels Blues, full force. Ik probeer mezelf te troosten met de gedachte dat het maar voor twee dagen is. Woensdag werk ik thuis en vrijdag heb ik vrijaf. Maar het helpt geen zier. Bloeddruk staat op alarmpeil, de volgende hyperventilatieaanval loert om de hoek. Morgen kan ik alweer starten met het gevoel helemaal leeggezogen te zijn. Is dat nu zoveel gevraagd: een beetje rust in mijn hoofd? Comazuipen, zou dat geen leuke hobby zijn?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Lopende zaken, Werkdinges

Mobiele catering

Morgen is er een lentedrink op het werk. Voor de mensen die allergisch zijn aan ambtenaren: hij sluit aan op een vergadering die rond halfdrie begint, wat betekent dat wij NIET de hele namiddag aan de zuip gaan op uw kosten. Zoals wel vaker gebeurt heb ik me opgegeven om een gedeelte van de catering voor mijn rekening te nemen. Dat wordt morgen dus met extra bagage de trein op (sorry, liefste co-pendelaars).

In de koelkast staan al twee soorten tapenade: een klassieke groen met olijven , tomaatjes, pijnpitten en basilicum. En een met zwarte olijven, sardientjes en parmezaanse kaas. Ik heb ook noten en rozijnen gemengd met witte chocolade, bij wijze van dessertje. En een koekjestaart, je kent dat wel… zo’n ouderwetse met veel botercrème. Voor de rest heb ik grisini’s met gerookte ham voorzien. En ansjovisjes. Ik heb geen zin in fanatiek gedoe, en mijn collega’s zijn daar wel voor te vinden.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Culinaire Toestanden, Werkdinges

Gent in de ochtendzon

Vandaag opnieuw een dagje satellieten. En met de tram gekomen. Zo heerlijk rustig dat dat was. Eigenlijk was mijn frank zelfs niet eens gevallen. Tot ik aan een school passeerde en me realiseerde dat het er echt wel ongewoon kalm was, zo rond kwart voor acht ’s morgens. Lang weekend voor de meesten, dat dus. En lijstjestijd:

De voordelen van werken als iedereen met zijn lui gat thuis zit:

  • je hebt een halve tram voor jou alleen (die rijdt wel met zondagsdienst, denk ik, maar bon)
  • amper verkeer, en dus raakt die tram sneller waar hij moet zijn
  • iedereen is veel meer ontspannen, zelfs de mensen die wel aan het werk zijn
  • als je tijdens de middag eens buitenloopt, ben je meteen in vakantiestemming
  • het is goed voor je plichtbewustzijn: kijk eens, ik ben wel aan het werk
  • je mailbox ontploft eens niet

Altijd al graag gedaan, eigenlijk, zo op van die rare dagen komen werken.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Werkdinges

Kijk mama, zonder handen !

Gisteren heb ik een presentatie gegeven voor het werk. Nummer 5 in de rij, en als enige niet in het bezit van termen als “stakeholder” en “transitiemanagement”. Wegens: wat een megalulkoek!

Ik spreek met gemak voor grote groepen, eigenlijk. Ik lul als dat moet een heel auditorium omver. Ik denk dat dat komt omdat mijn zenuwen zich niet uiten in dichtklappen of stotteren, maar in grootse gebaren en grappige commentaar. Ik kan ontzettend goed de flauwe plezante uithangen als ik wat nerveus ben.

En dus sta ik daar een uitleg te doen over productencatalogi. In het bijzijn van al mijn collega’s (toegegeven: DAT was een stressfactor). En ik sta eerst nog wat te wiebelen, en ik weet wel zeker dat die powerpoint rare kuren gaat hebben. Maar na twee zinnen voelt het als vanouds: ik, ik heb iets boeiends te vertellen, en gij, gij gaat daar met veel interesse naar luisteren. Ik besef dat ik met mijn armen sta te zwaaien, dat ik oogcontact zoek, dat ik wil en zal overtuigen. En dat mijn taalgebruik niet “standaard” is voor dit soort aangelegenheden. “Bollenwinkel”, heb ik gezegd. In aanwezigheid van de grote baas.

En achteraf denk ik: soms wou ik dat mijn ma een vlieg op het plafond was. Ik ben niet eens zeker dat ze haar eigen dochter zou herkennen. Ik wou dat ik in het echte leven ook wat meer zo was, eigenlijk.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Werkdinges

Teamdag

Vrijdag hadden we teamdag op het werk. Meestal doen we zoiets één keer per jaar, met wisselend succes. Wij zijn nogal een bende neuters, bij momenten. Maar dit keer viel alles netjes in zijn plooi. Geweldige locatie, vlot bereikbaar, iedereen in opperbeste stemming. Leuk was dat.

Het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika, daar was het te doen. Geweldig vond ik dat. Vooral de melancholie die afstraalt van het oude museumgedeelte is ongelooflijk aandoenlijk. Vitrines vol opgezette beesten en in scène gezette jachttaferelen. het doet wat stoffig aan, en heel erg retro. Een pikzwart deel van onze geschiedenis. Ik hoop vooral dat ze dat bij de komende renovatiewerken niet onder de mat gaan schuiven.

http://www.africamuseum.be/museum/permanent/museum/permanent/permzoology1

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Werkdinges

Beursdag vandaag

Deze morgen met bookes en al de fiets op. Voor mij geen pendeltripje vandaag, maar een dagje in het Gentse Congrescentrum. Standhouder voor de Infostand van mijn werkgever. Het is eens een leuke afwisseling in vergelijking met een dagje bureauzitten.

Die fiets was overigens zowel een goed als een barslecht idee. Zonder ontbijt, alweer. En  net voor ik aankwam werd alles zwart voor mijn ogen. Ik moet echt meer eten, veel meer. En dat is lastig, want ik ben het niet gewoon. Gelukkig had ik wel boterhammetjes gesmeerd, dus, en een halve liter smoothie meegenomen: gemengde bosvruchten, sinaasappelsap van bloedappelsienen en magere yoghurt, dit keer zonder suiker. Ik heb de hele portie in één keer naar binnen gekeild. Dat deed deugd. Alweer een pluim op mijn hoed. Ha!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Werkdinges